Zobacz je wszystkie TUTAJ!
29.07.2011
27.07.2011
Jak wytropić dysleksję?
Dzieci mające trudności z czytaniem i pisaniem często bardzo przeżywają swoją “słabość”. A trzeba pamiętać, że dysleksja nie jest wadą ani chorobą. Jest zaburzeniem w umiejętności czytania i pisania spowodowanym zmianami w ośrodkowym układzie nerwowym.
Jeżeli dziecko zaczyna późno chodzić, mówi dopiero około 3 roku życia, ma trudności w opanowaniu jazdy na rowerze, nie umie trzymać w ręce łyżeczki i widelca, nie może zapamiętać stron: lewa - prawa oraz myli litery z-s, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że w przyszłości będzie dyslektykiem.
Prawdopodobny dyslektyk nie narysuje koła mając 3 latka, rok później będzie miał problemy z narysowaniem krzyżyka i kwadratu, a jako pięciolatek nie sprosta zadaniu narysowania trójkąta równoramiennego. Dziecko dyslektyczne może mieć zaburzenia: analizatora wzrokowego, analizatora słuchowego, zaburzenia lateralizacji i koordynacji przestrzennej oraz zaburzenia koncentracji uwagi.
Dziecko z objawami zaburzenia analizatora słuchowego przy pisaniu:
- myli litery o podobnych kształtach, np. a, o;
- myli litery różniące się położeniem w stosunku do osi pionowej i poziomej, np. n – u, b – d;
- przestawia litery, sylaby i wyrazy;
- zapomina o niektórych dużych literach;
- myli kierunek zapisu (pismo zwierciadlane, pisanie w zeszycie od strony prawej do lewej);
- ma trudności w pisaniu ze słuchu i z pamięci, a także w przepisywaniu z tablicy;
- popełnia liczne błędy ortograficzne.
Natomiast w czasie czytania:
- gubi się w tekście;
- czyta wolno, na pamięć, zgaduje;
- przekręca końcówki;
- słabo rozumie czytany tekst;
- męczy się.
Dziecko z zaburzeniami analizatora słuchowego:
- męczy się przy słuchaniu dłuższych opowiadań i przy czytaniu;
- posiada mały zasób słów;
- wypowiada się prymitywnie, niepoprawnie pod względem gramatycznym;
- ma trudności w rozumowaniu, wnioskowaniu i syntetyzowaniu na materiale werbalnym;
Natomiast przy pisaniu:
- tworzy zlepki literowe;
- opuszcza końcówki;
- gubi litery;
- przestawia szyk dyktowanych wyrazów;
- ma kłopoty z zapisem dwuznaków i zmiękczeń;
- łączy przyimek z rzeczownikiem
- wolno pisze
- ujawnia w piśmie nawet już przezwyciężone wady wymowy.
Dziecko z zaburzeniami lateralizacji i koordynacji przestrzennej:
- bardzo wolno czyta;
- myli kierunek, a co za tym idzie przestawia kolejność liter, a nawet cząstki wyrazów;
- przeskakuje linijki czytanego tekstu
- ma kłopoty w rozumieniu treści zawierających pojęcia z dziedziny stosunków czasowo-przestrzennych;
W czasie pisania:
- nie umie rysować tabelek;
- myli kierunek zapisu;
- myli litery p-b, d-g, m-n;
- jego pismo wyróżnia się zmiennością w wielkości i nachyleniu liter;
- posiada trudności w operowaniu pojęciami z zakresu stosunków przestrzennych;
- wykazuje trudności w operowaniu przyimkami.
Dziecko z zaburzeniami koncentracji uwagi:
- nie jest w stanie skoncentrować się na szczegółach podczas zajęć szkolnych lub w czasie wykonywania innych czynności;
- ma trudności z dłuższym zatrzymaniem uwagi na jednym zdaniu;
- nie potrafi zorganizować się i zaplanować swoje zajęcia;
- często gubi przybory szkolne, zeszyty i podręczniki;
- łatwo się rozprasza;
- nie pamięta o codziennych obowiązkach.
Pamiętajmy o tym, zanim potępimy zaburzone dziecko lub nie zauważymy problemu!
Jeżeli dziecko zaczyna późno chodzić, mówi dopiero około 3 roku życia, ma trudności w opanowaniu jazdy na rowerze, nie umie trzymać w ręce łyżeczki i widelca, nie może zapamiętać stron: lewa - prawa oraz myli litery z-s, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że w przyszłości będzie dyslektykiem.
Dziecko z objawami zaburzenia analizatora słuchowego przy pisaniu:
- myli litery o podobnych kształtach, np. a, o;
- myli litery różniące się położeniem w stosunku do osi pionowej i poziomej, np. n – u, b – d;
- przestawia litery, sylaby i wyrazy;
- zapomina o niektórych dużych literach;
- myli kierunek zapisu (pismo zwierciadlane, pisanie w zeszycie od strony prawej do lewej);
- ma trudności w pisaniu ze słuchu i z pamięci, a także w przepisywaniu z tablicy;
- popełnia liczne błędy ortograficzne.
Natomiast w czasie czytania:
- gubi się w tekście;
- czyta wolno, na pamięć, zgaduje;
- przekręca końcówki;
- słabo rozumie czytany tekst;
- męczy się.
Dziecko z zaburzeniami analizatora słuchowego:
- męczy się przy słuchaniu dłuższych opowiadań i przy czytaniu;
- posiada mały zasób słów;
- wypowiada się prymitywnie, niepoprawnie pod względem gramatycznym;
- ma trudności w rozumowaniu, wnioskowaniu i syntetyzowaniu na materiale werbalnym;
Natomiast przy pisaniu:
- tworzy zlepki literowe;
- opuszcza końcówki;
- gubi litery;
- przestawia szyk dyktowanych wyrazów;
- ma kłopoty z zapisem dwuznaków i zmiękczeń;
- łączy przyimek z rzeczownikiem
- wolno pisze
- ujawnia w piśmie nawet już przezwyciężone wady wymowy.
Dziecko z zaburzeniami lateralizacji i koordynacji przestrzennej:
- bardzo wolno czyta;
- myli kierunek, a co za tym idzie przestawia kolejność liter, a nawet cząstki wyrazów;
- przeskakuje linijki czytanego tekstu
- ma kłopoty w rozumieniu treści zawierających pojęcia z dziedziny stosunków czasowo-przestrzennych;
W czasie pisania:
- nie umie rysować tabelek;
- myli kierunek zapisu;
- myli litery p-b, d-g, m-n;
- jego pismo wyróżnia się zmiennością w wielkości i nachyleniu liter;
- posiada trudności w operowaniu pojęciami z zakresu stosunków przestrzennych;
- wykazuje trudności w operowaniu przyimkami.
Dziecko z zaburzeniami koncentracji uwagi:
- nie jest w stanie skoncentrować się na szczegółach podczas zajęć szkolnych lub w czasie wykonywania innych czynności;
- ma trudności z dłuższym zatrzymaniem uwagi na jednym zdaniu;
- nie potrafi zorganizować się i zaplanować swoje zajęcia;
- często gubi przybory szkolne, zeszyty i podręczniki;
- łatwo się rozprasza;
- nie pamięta o codziennych obowiązkach.
Pamiętajmy o tym, zanim potępimy zaburzone dziecko lub nie zauważymy problemu!
11.07.2011
W co się bawić latem?
Balony są bardzo przyjemne, ale w gorące dni świetna zabawa powinna też nas chłodzić. Kolorowe baloniki napełniamy wodą i zawiązujemy. Rzucamy do siebie takie balonowe piłki aż do chwili, gdy któryś pęknie. Najlepiej bawić się balonikami wodnymi w strojach kąpielowych. Pamiętajcie, by zabrać ze sobą i wyrzucić resztki pękniętych balonów. Mogą być bowiem niebezpieczne dla małych dzieci a nawet ptaszków!
29.06.2011
Tworzymy z dzieckiem - masa solna
Dwa sposoby na stworzenie masy:
Masa solna do piekarnika
2 szklanki zwykłej mąki
2 szklanki soli
2 łyżki stołowe kleju do tapet (bez dodatków grzybobójczych)
1 szklanka wody
Składniki połączyć i wyrobić na gładką masę. Uformować figurki. Zostawić na noc, by stwardniały, a następnie wstawić na 3-4 godziny do piekarnika o temperaturze 100°C. Gotowe figurki można dowolnie kolorować, ozdabiać, przyklejać cekiny i koronki.
Masa solna gotowana
4 szklanki zwykłej mąki
2 szklanki soli
8 łyżeczek proszku do pieczenia
4 szklanki wody
0,5 szklanki oleju
Połączyć składniki w garnku. Mieszając, gotować na średnim ogniu, aż całość zgęstnieje na kulę. Wyłożyć na stolnicę. Gdy ostygnie, wyrobić. Taką masę po uformowaniu możemy przechowywać nawet dwa tygodnie!
Dla młodszych dzieci można przygotować kolorową masę solną, mieszając zwykłą białą z naturalnymi barwnikami - kakao, kurkuma, papryka, lub wykorzystując barwniki spożywcze - takie jak do barwienia jajek na wielkanoc.
Z kolorowej masy formujemy kuleczki i możemy je na przykład rozwałkować na placuszki i odciskać w nich różne kształty - np. muszelek, koronki czy nawet korzystać z foremek do ciasta. Z dziewczynkami możemy pobawić się w tworzenie własnych naszyjników - wystarczy zapałką lub wykałaczką zrobić dziurkę w naszym placuszku czy innym kształcie a po upieczeniu lub ostygnięciu przewlec przez dziurkę nitkę, łańcuszek lub rzemyk.
Dobrej zabawy!
Masa solna do piekarnika
2 szklanki zwykłej mąki
2 szklanki soli
2 łyżki stołowe kleju do tapet (bez dodatków grzybobójczych)
1 szklanka wody
Składniki połączyć i wyrobić na gładką masę. Uformować figurki. Zostawić na noc, by stwardniały, a następnie wstawić na 3-4 godziny do piekarnika o temperaturze 100°C. Gotowe figurki można dowolnie kolorować, ozdabiać, przyklejać cekiny i koronki.
Masa solna gotowana
4 szklanki zwykłej mąki
2 szklanki soli
8 łyżeczek proszku do pieczenia
4 szklanki wody
0,5 szklanki oleju
Połączyć składniki w garnku. Mieszając, gotować na średnim ogniu, aż całość zgęstnieje na kulę. Wyłożyć na stolnicę. Gdy ostygnie, wyrobić. Taką masę po uformowaniu możemy przechowywać nawet dwa tygodnie!
Dla młodszych dzieci można przygotować kolorową masę solną, mieszając zwykłą białą z naturalnymi barwnikami - kakao, kurkuma, papryka, lub wykorzystując barwniki spożywcze - takie jak do barwienia jajek na wielkanoc.
Z kolorowej masy formujemy kuleczki i możemy je na przykład rozwałkować na placuszki i odciskać w nich różne kształty - np. muszelek, koronki czy nawet korzystać z foremek do ciasta. Z dziewczynkami możemy pobawić się w tworzenie własnych naszyjników - wystarczy zapałką lub wykałaczką zrobić dziurkę w naszym placuszku czy innym kształcie a po upieczeniu lub ostygnięciu przewlec przez dziurkę nitkę, łańcuszek lub rzemyk.
Dobrej zabawy!
21.06.2011
Zabawy z dzieckiem - magiczny naukowiec!
Do szklanki wlej wodę i wrzuć do niej kostkę lodu. Na kostce lodu połóż sznurek. Posyp go solą i policz do dziesięciu. Złap sznurek i zadziw wszystkich swoją sztuczką!
Przygotuj: jajko, słoik, ocet, wodę i butelkę.
Surowe jajko kurze umieść w słoiczku i zalej octem, mocz je około 24 godzin. Kwas octowy reaguje ze skorupką i można zobaczyć, że białko i żółtko otoczone są cienką błoną (resztki skorupki można delikatnie zetrzeć).
Następnie ostrożnie wylej ocet z naczynia, kilka razy przepłucz wodą jajko w naczyniu, a następnie spróbuj umieścić je w butelce po śmietanie (lub innej butelce z szeroką szyjką). Do butelki wlej wodę i pozostaw na kolejne 24 godziny. Obserwuj to, że jajko pęcznieje i osiąga dużo większe rozmiary.
Tajemniczy liścik
Ze względu na konieczność użycia otwartego ognia i niebezpieczeństwo wywołania pożaru eksperyment należy wykonywać z mamą lub tatą!
Potrzebne nam będą:
- igła
- wyciśnięty sok z cytryny
- kartka
- źródło ognia (zapaliczka, zapalona świeczka)
Namaczamy igłę w soku cytrynowym i wykonujemy tajemniczy napis na kartce. Czekamy aż wyschnie. Zapalamy świeczkę i zaczynamy intensywnie ogrzewać kartkę uważając przy tym by się nie zapaliła. Już po chwili w intensywnie ogrzewanych miejscach zaczęły się pojawiać zarysy liter.
Przygotuj: jajko, słoik, ocet, wodę i butelkę.
Surowe jajko kurze umieść w słoiczku i zalej octem, mocz je około 24 godzin. Kwas octowy reaguje ze skorupką i można zobaczyć, że białko i żółtko otoczone są cienką błoną (resztki skorupki można delikatnie zetrzeć).
Następnie ostrożnie wylej ocet z naczynia, kilka razy przepłucz wodą jajko w naczyniu, a następnie spróbuj umieścić je w butelce po śmietanie (lub innej butelce z szeroką szyjką). Do butelki wlej wodę i pozostaw na kolejne 24 godziny. Obserwuj to, że jajko pęcznieje i osiąga dużo większe rozmiary.
Tajemniczy liścik
Ze względu na konieczność użycia otwartego ognia i niebezpieczeństwo wywołania pożaru eksperyment należy wykonywać z mamą lub tatą!
Potrzebne nam będą:
- igła
- wyciśnięty sok z cytryny
- kartka
- źródło ognia (zapaliczka, zapalona świeczka)
Namaczamy igłę w soku cytrynowym i wykonujemy tajemniczy napis na kartce. Czekamy aż wyschnie. Zapalamy świeczkę i zaczynamy intensywnie ogrzewać kartkę uważając przy tym by się nie zapaliła. Już po chwili w intensywnie ogrzewanych miejscach zaczęły się pojawiać zarysy liter.
Subskrybuj:
Posty (Atom)